Po wycofaniu się z partyzantki na początku 1952 przez kilka lat ukrywał się wraz z rodziną na podstawie fałszywych dokumentów. Poszukiwaniami Ramanauskasa w tym czasie zajmowała się specjalna sowiecka grupa operacyjna. Tylko do 1956 zostało w tym celu zwerbowanych 30 agentów, a następnie kolejnych 20. Poszukiwaniami kierowali szef IV Zarządu MGB/KGB Litewskiej SRR Petras Raslanas oraz naczelnik II Wydziału IV Zarządu Nachman Duszanski. 12 października 1956 Ramanauskas wraz z żoną zostali ujęci w Kownie i natychmiast przewiezieni do siedziby KGB Litewskiej SRR w Wilnie.

W czasie śledztwa Ramanauskas był poddany torturom. 25 października 1957 został skazany przez Sąd Najwyższy Litewskiej SRR na karę śmierci. Wyrok został wykonany 29 listopada tego samego roku w Wilnie. Miejsce pochówku pozostawało nieznane. 7 czerwca 2018 przedstawiciele Uniwersytetu Wileńskiego ogłosili odnalezienie szczątków Ramanauskasa na cmentarzu na Antokolu w Wilnie (w części zwanej Cmentarzem Sierocym). Tożsamość pochowanego została potwierdzona na podstawie analizy antropologicznej, porównania fotografii czaszki i zdjęć osoby oraz badania DNA.

6 października 2018 roku szczątki Ramanauskasa zostały uroczyście złożone na cmentarzu na Antokolu.