W Krakowie dostała angaż w teatrze Juliusza Pfeiffera i w lutym 1858 zadebiutowała jako Tysbe w sztuce Hugo Angelo Malipieri. Jej występ był sukcesem i odtąd Kirkorowa grała główne role, m.in. Amelię w Mazepie Słowackiego czy tytułową Jadwigę w sztuce Aleksandra Przezdzieckiego. Według Karola Estreichera jej grę cechowała „wielka naturalność, spokój i cieniowanie”. Wraz z zespołem występowała gościnnie w Poznaniu, Kaliszu, Koninie, Lublinie, Łodzi i Piotrkowie Trybunalskim.
W połowie 1858 roku Kirkorowa i Syrokomla spotkali się w Poznaniu, wywołując falę plotek – o ich rendez-vous wspominała w pamiętniku Bibianna Moraczewska, pisząc o aktorce, że jest „podobno awanturnicą”. Niedługo później nastąpiło zerwanie związku, które stało się powodem stanów depresyjnych poety, trwających aż do jego śmierci. Kirkorowa wróciła do Krakowa i jeszcze przez półtora roku występowała na scenie, m.in. w napisanej przez Syrokomlę na jej benefis sztuce Możnowładcy i sierota. Po konflikcie z Pfeifferem zrezygnowała z występów w krakowskim teatrze.