Losy Heleny Kirkorowej (1828 – 1900) w powstaniu styczniowym i na zesłaniu syberyjskim, [w:] Studia z historii społeczno-gospodarczej XIX i XX wieku, t. 17, Losy Polaków na Wschodzie. Epoka zaborów i początek XX wieku, pod redakcją Jarosława Kity i Wojciecha Marciniaka, Łódź 2017, s. 77-90..
29 lipca 1864 Kirkorowa została skazana przez Sąd Wojenny Polowy na osiedlenie na Syberii z pozbawieniem wszystkich praw (matka została wcześniej zwolniona i oddana pod dozór policyjny), a 30 lipca Audytoriat Polowy dołączył do kary 8 lat ciężkich robót. 10 sierpnia została wywieziona na Syberię, karę odbywała w warzelniach soli w Usolach. Po amnestiach z roku 1866 i 1867 zamieszkała w Irkucku, gdzie próbowała wrócić na scenę, jednak bez powodzenia.
W Irkucku poznała zesłańca Antoniego Pióro-Dębińskiego i wyszła za niego za mąż (pierwszy mąż uzyskał rozwód niedługo po jej zesłaniu na Syberię). Po odbyciu kary Piórowie zamieszkali koło Mohylewa. Owdowiawszy, Helena przeniosła się do Witebska, gdzie 5 stycznia 1900 roku zmarła.
Upamiętnienie W 2023 roku jej imieniem nazwano aleję parkową w parku Romualda Traugutta w Warszawie.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Kobiety – powstańcy styczniowi Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polscy zesłańcy na Sybir Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Zmarli w 1900