Anna Stiepanowna Kałygina (ros. Анна Степановна Калыгина, ur. 30 grudnia 1895 we wsi Małachowo w guberni tulskiej, zm. 27 listopada 1937) – radziecka działaczka partyjna.

Życiorys W 1914 została aresztowana i zwolniona, 1915 wstąpiła do SDPRR(b), 1917 była członkiem rady rejonowej w Moskwie, członkiem Rady Moskiewskiej, członkiem rejonowego komitetu SDPRR(b) w Moskwie, agitatorem-organizatorem dwóch rejonowych komitetów SDPRR(b) w Moskwie i przewodniczącą komitetu fabrycznego w Moskwie. W październiku 1917 była członkiem Aleksiejewo-Rostokinskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego w Moskwie, a od października 1917 do czerwca 1918 kierowniczką rejonowego oddziału ubezpieczeń społecznych w Moskwie, następnie służyła w Armii Czerwonej, została wzięta do niewoli, zbiegła. W 1919 została ranna i odesłana na leczenie, od września 1920 kierowała Wydziałem Agitacyjno-Propagandowym Aleksiejewo-Rostokinskiego Komitetu Rejonowego RKP(b) w Moskwie, później była w grupie lektorskiej Komunistycznego Uniwersytetu im. Swierdłowa (1921–1924 studiowała na tym uniwersytecie). Od września 1921 agitatorka, propagandzistka i instruktorka moskiewskiego gubernialnego komitetu RKP(b), 1924–1926 instruktorka Wydziału ds. Pracy Wśród Kobiet KC RKP(b)/WKP(b), 1926–1928 zastępczyni kierowniczki Wydziału ds.