Kuchnia ochweśnicka – lokalna odmiana kuchni wielkopolskiej, charakterystyczna dla okolic Ślesina i Skulska, czyli terenów zamieszkałych licznie przez ochweśników - handlarzy religijnymi obrazami, a szerzej wszelkich obwoźnych przekupniówŚlesin na językach. Kuchnia ochweśnicka produktem markowym gminy Ślesin, Lokalna Organizacja Turystyczna Marina, Ślesin, 2015, s.2-8.
Geneza Ochweśnicy, przemierzający rozległe tereny zaboru rosyjskiego (m.in. Częstochowa) i pruskiego, stykali się ze zróżnicowaną kuchnią. Efektem tego są widoczne w kuchni ochweśnickiej wpływy kulinarnej tradycji żydowskiej, rosyjskiej i niemieckiej. Dzięki odizolowaniu Ślesina od reszty regionu przez lasy i jeziora, kuchnia lokalna zachowała odrębność, która zaznacza się przede wszystkim w nazewnictwie poszczególnych potraw i składników.
Charakterystyka Oryginalna kuchnia ochweśnicka bazuje na prostych składnikach, zapewniających stworzenie wysokoenergetycznych potraw. Ich podstawą są głównie ziemniaki, często z dodatkiem cebuli i mięsa. Sztandarowym daniem regionu jest pyrczok (gniecyniok), czyli tarte ziemniaki upieczone na blasze (np. z boczkiem i cebulą) w formie placka. Mogą być podawane w jelicie, w formie kiełbasy i wtedy noszą nazwę obsypunki (łopcypunki).