Operacja Blalocka-Taussig – paliatywny zabieg chirurgiczny wchodzący w zakres kardiochirurgii pediatrycznej wykonywany u pacjentów z przewodozależnymi siniczymi wadami serca. Celem procedury jest tymczasowe zwiększenie przepływu płucnego i zmniejszenie nasilenia sinicy, co poprawia stan dziecka przed kolejną operacją korekcyjną lub paliatywną. Technik operacji opracowali, między innymi, Alfred Blalock we współpracy z Helen Taussig oraz Vivienem Thomasem. 24 listopada 1944 Blalock przeprowadził pierwszą operację poprawiającą napływ krwi do tętnicy płucnej u dzieckaUgo Filippo Tesler - A History Of Cardiac Surgery. Cambridge Scholars Publishing, 2020, s. 80, https://books.google.de/books?id=IsfHDwAAQBAJ&pg=PA121&lpg=PA80&dq=dilatator+dubost&source=bl&ots=UhXQTeDvR-&sig=ACfU3U3_k4xx70HpR5xsRXM88aobEB_dNA&hl=de&sa=X&ved=2ahUKEwi4rpu9gM2BAxXNg_0HHe8WA-E4ChDoAXoECAMQAw#v=onepage&q=dilatator%20dubost&f=false .
Istotą zabiegu jest odseparowanie gałęzi prawej tętnicy podobojczykowej lub gałęzi tętnicy szyjnej i przyłączenie jej do prawej tętnicy płucnej (klasyczna operacja Blalocka-Taussig) lub połączenie tętnicy podobojczykowej i płucnej za pomocą graftu naczyniowego (zmodyfikowana operacja Blalocka-Taussig).