Lybne Dyngyl (gyyz. ልብነ ድንግል, znany również jako Dawid II; ዳዊት, Dauit, imię tronowe Ueneg Seged, co znaczy w języku gyyz i harari ten któremu kłaniają się lwy) (ur. około 1497 w Debre Dammo – zm. 2 września 1540 r. w pobliżu Debre Dammo) – cesarz Etiopii w latach 1508–1540. Pochodził z dynastii salomońskiej.
Pierwsze lata rządów Lybne Dyngyl objął władzę po śmierci swojego ojca, cesarza Naoda, która miała miejsce drugiego sierpnia 1508 roku. Podobno gdy Lybne Dyngyl miał osiem lat i dowiedział się, że następne lata spędzi na górze Amba Gyszien, gdzie tradycyjnie więziono członków rodziny cesarskiej, rozpłakał się, co miało wzruszyć Naoda do zawieszenia tego zwyczaju. Dzięki temu Lybne Dyngyl mógł szybko zostać następcą ojca, jednak początkowo jego władza była li tylko nominalna. W jego imieniu w pierwszych latach rządziła cesarzowa Helena, jego matka Naod Mogesa, oraz negasz Godżamu Uesen Seged. Około 1516 emir sułtanatu Adal Mahfuz zaatakował pograniczne obszary Etiopii. Pomimo broni palnej dostarczonej muzułmanom przez Turków, Lybne Dyngyl odniósł zwycięstwo nad Mahfuzem. Bitwę rozstrzygnął pojedynek mnicha Gebre Yndryjasa z samym Muhfuzem, w którym ten ostatni poniósł śmierć.