Nowe oddziały dowodzone przez rasa Tekle Ijesusa miały zaskoczyć wroga od tyłu, ale Grań wiedział o tych planach i sam zaskoczył Tekle Ijesusa i pokonał w bitwie pod Ajfer. Imamowi w poruszaniu się po trudnym i górzystym terenie Etiopii pomagali świetnie zorientowani przewodnicy. Po doznanych klęskach Lybne Dyngyl wycofał się i postanowił nie wydawać bitwy imamowi ze względu na poniesione straty. Dowództwo w wojnie przejął od cesarza dawny regent Etiopii, Uesen Seged, cieszący się dużym autorytetem. Gdy Uesen Seged zginął pokonany przez muzułmanów, morale Etiopczyków upadło i wiele regionów przeszło na islam.
Ucieczka Lybne Dyngyla na północ thumb|265px|Kościół na górze Debre Dammo W połowie 1531 roku cesarz wyjechał ze zniszczonej przez najeźdźców prowincji Szeua, pozostawił w zastępstwie swojego najstarszego syna, Jakuba i schronił się w wysokogórskim regionie Biet-Amhara, stanowiącego trudną do zdobycia twierdzę. Sam Lybne Dyngyl obsadził wojskami stoki gór u przełęczy Uesil. Imam Grań postanowił zaatakować pozycje cesarskie w górach. Przełęcz Uesil została zdobyta dwudziestego pierwszego października 1531 roku. Podczas pogromu cesarz zostawił swoich pozostałych przy życiu żołnierzy i uciekł w stronę rzeki Beszyllo. Jeden z dowódców armii muzułmańskiej, gerad Ahmuszu ruszył za cesarzem w pogoń, ale nie pojmał go.