thumb|Hypopygium samca Elephantomyia bozenae z rodziny koziułkowatych w widoku grzbietowym: gx — gonokoksyt, ing — wewnętrzny gonostylus, intb — interbasis, oug — zewnętrzny gonostylus thumb|Hypopygium samca Xenocalliphora viridiventris z rodziny plujkowatych w widoku bocznym thumb|Mrówka Aenictus congolensis. Hypopygium samicy widoczne na rys. c Hypopygium (l. mn. hypopygia) – końcowa część odwłoka niektórych owadów. Termin stosowany zwłaszcza u muchówek i błonkoskrzydłych.
Zasadniczo jako hypopygium określa się ostatni widoczny brzuszny skleryt odwłoka. Zwykle jest to dziewiąty sternit, ale może też obejmować przyległe struktury, np. sternity od siódmego do dziewiątego. Tak rozumiane hypopygium osłania od spodu otwór kopulacyjny samicy i może być określane jako płytka genitalna.
Często znaczenie hypopygium rozszerza się na całe genitalia czy terminalia. Np. u samców muchówek określa się tak niekiedy cały powiększony, tylny fragment odwłoka, choć inna definicja zawęża jego znaczenie do dziewiątego segmentu.