W 1525 Wasyl III postanowił rozwieść się z żoną, uznając, że była ona bezpłodna - przez dwadzieścia lat małżeństwa nie urodziła dziecka. Decyzja ta została źle przyjęta przez otoczenie księcia i w pierwszej chwili potępiona przez hierarchię cerkiewną. Ostatecznie metropolita moskiewski Daniel wyraził zgodę na rozwód, którego konsekwencją były przymusowe postrzyżyny mnisze Salomonidy. Podczas obrzędu wielkiej księżnej nadano imię zakonne Zofia. Wielka księżna żyła najpierw w monasterze Narodzenia Matki Bożej w Moskwie, a następnie w monasterze Opieki Matki Bożej w SuzdaluСуздаль. Покровский монастырь..

Wasyl III nakazał ogłosić, jak również zapisać w tworzonych na dworze latopisach, że Salomonida z własnej woli została mniszką, by przez resztę życia modlić się o urodzenie następcy tronu.

Otoczona powszechnym szacunkiem mniszka Zofia zmarła w suzdalskim klasztorze w 1542 i tam też została pochowana.