Doktoryzowała się w 1962 (dysertacja zatytułowana Łąki trzęślicowe Wielkopolski, opieka merytoryczna prof. Mariana Falkowskiego). Rozprawę nagrodzono Medalem Uczelni. Od 1 października 1962 została adiunktem. W 1968 habilitowała się na podstawie pracy Analiza porównawcza łąk trzęślicowych w Polsce. Od 1 kwietnia 1972 powołana została na stanowisko docenta WSR. W latach 1981–1984 była kierownikiem Katedry Łąkarstwa. 1 lipca 1983 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a profesora zwyczajnego – 1 grudnia 1992. W 1999 przeszła na emeryturę. Pochowana na cmentarzu Jeżyckim w PoznaniuNegrologi.net.

Zainteresowania Interesowała się głównie fitosocjologią, w szczególności łąkarską, kontynuując dzieło poznańskiej szkoły fitosocjologii zapoczątkowanej przez prof. Józefa Paczoskiego. Trudniła się m.in.