Związek Pracy Mocarstwowej – prosanacyjna organizacja młodych konserwatystów, utworzona w 1928 r. przez członków Związku Akademickiego Myśl Mocarstwowa. Do czołowych działaczy należeli: Rowmund Piłsudski (sekretarz generalny ZPM), Jerzy Giedroyc, Roger Raczyński, Tadeusz Morawski, Bohdan Podoski, Leon Janta-Połczyński, Ksawery Pruszyński, Mieczysław Pruszyński, Konstanty Łubieński, Adolf Maria Bocheński, Aleksander Bocheński, Kazimierz Studentowicz. Pod wpływem ZPM pozostawały organizacje: Liga Samowystarczalności Gospodarczej, paramilitarna Legia Mocarstwowa i Związek Drużyn Ludowych Mocarstwowej Polski. Organizacje mocarstwowe wydawały pisma: „Myśl Mocarstwowa”, „Mocarstwowiec”, „Zielona Gromada”.
ZPM głosił imperializm polski, skierowany przeciw Niemcom i Rosji, dążący do odbudowy imperium jagiellońskiego „od morza do morza”. Z tego powodu mocarstwowcy odrzucali nacjonalizm opowiadając się za tolerancją wobec mniejszości narodowych. W polityce wewnętrznej postulowali w miejsce demokracji parlamentarnej ustrój korporacyjny, oparty na hierarchii społecznej i silnej władzy wykonawczej. Popierali obóz Józefa Piłsudskiego przeciwko endekom.