Około północy 19 lutego 1962 r., wykorzystując złe warunki pogodowe, grupa udała się do położonego na granicy z zachodnią dzielnicą Reinickendorf Rosenthal. Obserwując uprzednio strażników uciekinierzy prześliznęli się ostrożnie do położonej bezpośrednio obok cmentarza pierwszej linii umocnień. Po rozcięciu drutów znaleźli się w tzw. pasie śmierci, czołgając się odtąd w śniegu ku drugiej linii zasieków. Tam zostali odkryci przez żołnierzy, którzy otworzyli ogień, trafiając m.in. Schmiel w brzuch oraz innego z uciekinierów w bark. Po rozkazie poddania się grupa zaprzestała kontynuowania ucieczki. Ranni zostali odprowadzeni przez żołnierzy na najbliższą ulicę, skąd pół godziny później zabrani zostali przez karetkę pogotowia do szpitala policyjnego (Krankenhaus der Volkspolizei) w dzielnicy Mitte. Po przywiezieniu do tegoż Dorit Schmiel zmarła.
Trzej pozostali schwytani uciekinierzy stanęli przed sądem rejonowym w Berlin-Pankow otrzymując wyroki od 10 do 24 miesięcy pozbawienia wolności. Po zjednoczeniu Niemiec prokuratura w Berlinie wszczęła postępowanie przeciwko trzem strzelającym, których po oskarżeniu o wspólne dokonanie zabójstwa skazano w 1994 r.