Radosławowa i pełnił ją do czasu dymisji rządu w dniu 21 czerwca 1918 roku.
W dniu 25 czerwca 1918 roku został generałem do specjalnych poruczeń w Ministerstwie Wojny i funkcję tę pełnił do 20 października 1918 roku kiedy został przeniesiony do rezerwy.
W październiku 1921 roku został skazany na 15 lat więzienia jako sprawca tzw. trzeciej katastrofy narodowej (klęski Bułgarii w czasie I wojny światowej). Wyrok ten uchylono na mocy amnestii w dniu 16 czerwca 1924 roku.
W czasie służby wojskowej, jak również po jej zakończeniu był on autorem podręczników i instrukcji artylerii. Napisał również szereg książek i artykułów na temat uzbrojenia artyleryjskiego, taktyki jej działania, zarówno w sensie historycznym jak również przyszłości artylerii. Były one wydawane w języku bułgarskim, ale także ukazywały się w fachowych pismach zagranicznych.
Zginął w dniu 16 kwietnia 1925 roku w zamachu bombowym w cerkwi „Sweta Nedelja”.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (30.08.1885) porucznik (Поручик) (06.05.1887) kapitan (Капитан) (18.05.1890) major (Майор) (08.02.1895) podpułkownik (Подполковник) (05.02.1902) pułkownik (Полковник) (19.09.1906) generał major (Генерал-майор) (14.02.1914) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (30.05.1917)