Sulzer „Allgemeine Theorie der Schönen Künste”; natomiast o rekonesansie we Włoszech dokonanym przez ks. Antonowicza w: Kazimiera Grottowa „Zbiory sztuki Jana Feliksa i Walerii Tarnowskich w Dzikowie, 1803–1849”, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1957, s. 26–33. następnie u Wincentego Lesseura, najpierw w Dzikowie, gdzie przebywał często w latach 1800–1803, a od r. 1810 również w WarszawieZ. Batowski hasło „Tarnowska, Waleria” w: Ulrich Thieme, Felix Becker „Allgemeines Lexicon der bildenden künstler von der antike bis zur gegenwart”, wyd. Hans. Vollmer, druk A. Seemann, Lipsk, 1938, tom XXXII, s. 448.Od r. 1810 często przebywała w Warszawie w związku z obowiązkami męża; – Krzysztof Załęski „Waleria Tarnowska” w: „Artystki polskie. Katalog wystawy”, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa, 1991, s. 344.Z tego czasu sporo obrazów w zbiorach w Dzikowie, – Kazimiera Grottowa: „Zbiory sztuki Jana Feliksa i Walerii Tarnowskich w Dzikowie, 1803–1849”, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1957, s. 134–138, i inne.. następnie u miniaturzystki T.C. Maron, z domu Mengs i jej mężaJan Bołoz Antoniewicz „Katalog Wystawy sztuki polskiej 1764–1886”, Lwów, 1894, s. 114. (córki saskiego nadwornego miniaturzysty I.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Waleria Tarnowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.