U wszystkich tych dorosłych, którzy nie są otyli, a u których zdiagnozowano cukrzycę, należy rozważyć przeprowadzenie badań na:
przeciwciała przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego (GADA), przeciwciała przeciwwyspowe (ICA), przeciwciała związane z insulinoma (IA-2), przeciwciała przeciw transporterowi cynku (ZnT8).
Wskaźnik masy ciała może mieć dość ograniczone zastosowanie w powiązaniu z utajoną autoimmunologiczną cukrzycą.
Leczenie Leczenie LADA powinno być indywidualne, ponieważ choroba ma różny przebieg u różnych osób. Kluczowym wskaźnikiem do wyboru terapii jest stężenie peptydu C, które pokazuje, jak dobrze działają komórki β trzustki produkujące insulinę.
Eksperci wyróżnili trzy grupy pacjentów:
Peptyd C < 0,3 nmol/L → Zalecane leczenie jak w cukrzycy typu 1, czyli intensywna insulinoterapia (podanie kilka razy dziennie).
Peptyd C 0,3–0,7 nmol/L (tzw. „szara strefa”) → Leczenie podobne do cukrzycy typu 2, ale często z dodaniem insuliny, aby spowolnić niszczenie komórek β i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Peptyd C > 0,7 nmol/L → Leczenie jak w cukrzycy typu 2 (leki doustne), jednak z regularnym monitorowaniem peptydu C, bo LADA ma charakter postępujący i może wymagać zmiany terapii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby metaboliczne Kategoria:Choroby endokrynologiczne Kategoria:Diabetologia