Chil Brawerman ps. „Baca” (ur. ok. 1907, zm. 1943) – żydowski partyzant, członek Gwardii Ludowej.
Życiorys Niewiele wiadomo na temat dzieciństwa i młodości Brawermana. Prawdopodobnie wywodził się z zamożnej żydowskiej rodziny z okolic Iłży. Z ustaleń GKBZH wynika, że był przed wojną właścicielem działającego w tym mieście wapiennika. Ponadto w okresie międzywojennym odbył służbę w Wojsku Polskim, którego szeregi opuścił prawdopodobnie w stopniu kaprala.
W czasie niemieckiej okupacji trafił do getta w Iłży, z którego przy pomocy Władysława Łodeja i jego rodziny uciekł po rozpoczęciu wywózek do obozu zagłady w Treblince (sierpień 1942). Wkrótce skupił wokół siebie dużą grupę żydowskich uciekinierów z gett w Iłży, Siennie i Kazanowie (niekiedy były to całe rodziny). Jeden ze świadków twierdził, że jesienią 1942 roku pod jego rozkazami znajdowało się ok. 100 Żydów, z czego jednak nie więcej jak czterdziestu było zdolnych do noszenia broni.