Koroniec błękitny (Goura scheepmakeri) – gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Występuje endemicznie na Nowej Gwinei. Narażony na wyginięcie.
Taksonomia Po raz pierwszy formalnie gatunek opisał Otto Finsch w 1876 na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Holotyp pochodził prawdopodobnie z południowej części Nowej Gwinei, miejsca leżącego naprzeciwko wyspy Yule. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Goura scheepmakeri. Nazwa ta jest obecnie (2025) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny i autorów AviList. Uznają oni ten gatunek za monotypowy. Za podgatunek korońca błękitnego uznawano korońca rdzawoskrzydłego (G. sclaterii), ale został on wydzielony jako osobny gatunek na podstawie różnic w upierzeniu oraz badań filogenetycznych.
Morfologia thumb|left|230px|Ozdobny czub osobników sfotografowanych w zoo Długość ciała wynosi 71–79 cm; masa ciała 2000–2235 g. Długość skrzydła to 370–380 mm.