Polskie gleby glejowe według międzynarodowej klasyfikacji gleb WRB są nazywane Haplic, Mollic lub Histic Gleysol. Według amerykańskiej klasyfikacji USDA Soil Taxonomy gleby glejowe zalicza się do rzędu Entisols, najczęściej Endoaquents, Hydraquents, Haplaquents lub Psammaquents.
thumb|300px|Rozmieszczenie na świecie – jedna z głównych grup glebowych (RSG) w międzynarodowej klasyfikacji gleb WRB obejmująca gleby pod długotrwałym wpływem wód gruntowych gdzie istnieją warunki redukcyjne () tworzące właściwości gleyic ( – ≥95% materiału ma sino-zielone barwy redukcyjne lub ≥5% materiału ma rdzawe barwy oksydacyjne). Oglejenie przejawiające się sinoniebieskimi barwami i rdzawymi plamami występuje nie głębiej niż 40 cm od powierzchni.
występują na całym świecie i zajmują ok. 720 mln. ha. Najpowszechniejsze są w obszarach subarktycznych (północna Rosja, północna Kanada, Alaska), na wilgotnych, subtropikalnych równinach (Chiny, Bangladesz) oraz w tropikach (Amazonia, równikowa Afryka, południowo-wschodnia Azja). Najłatwiej je spotkać w obniżeniach terenu, na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych, obszarach w zasięgu pływów morskich oraz w płytkich zbiornikach wodnych.
Pod uprawy rolne mogą być wykorzystane dopiero po ich osuszeniu. Bez tego można je wykorzystywać jako łąki, pastwiska lub pod lasy.
Przypisy
Bibliografia
Glejowe, gleby