Starzec długolistny (Tephroseris papposa (Rchb.) Schur) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Karpatach Wschodnich, na Podolu i Opolu, w Karpatach Południowych i na Półwyspie Bałkańskim. W Polsce jest gatunkiem bardzo rzadkim; rośnie tylko w Bieszczadach Zachodnich (kilkanaście stanowisk) i na Płaskowyżu Sańsko-Dniestrzańskim (jedno stanowisko).
Morfologia Łodyga Gruba, żeberkowana, pajęczynowato owłosiona, ale od spodu łysiejąca, rzadko cała naga, do 80 cm wysokości. W ziemi krótkie kłącze z licznymi, drobnymi korzonkami. Liście Za młodu z obu stron pajęczynowato owłosione; starsze z wierzchu nagie i błyszczące. Liście różyczkowe i dolne liście łodygowe do 10 cm długości, eliptyczne lub wąskoeliptyczne, całobrzegie lub delikatnie ząbkowano-karbowane, przechodzące w dłuższy od blaszki ogonek (zazwyczaj dłuższy od blaszki). Dolne liście łodygowe podobne do różyczkowych. Wyższe liście łodygowe wąskolancetowate;