Synagoga Wielka w Głębokiem (biał. Сінагога ў Глыбокім) – żydowska bóżnica z XVIII wieku. Synagoga znajdowała się przy ulicy Dokszyckiej, w dwudziestoleciu międzywojennym przy ul. Warszawskiej, obecnej ul. Sowieckiej w Głębokiem.
Historia Została zbudowana w XVIII w. Po pożarze poprzedniej synagogi Żydzi, zamieszkujący radziwiłłowską dzielnicę Głębokiego, zwrócili się o zezwolenie na budowę nowej świątyni do duchownych władz katolickich. Akta oszmiańskie zawierają zezwolenie bp Michała Zienkowicza z 1742 na budowę nowej bóżnicy i prowadzenie szkoły. Synagoga została zniszczona podczas II wojny światowej, po 1941. mały|lewo|Synagoga w XIX wieku mały|Drewniana bima w 1931 r. Architektura Synagoga była drewnianą budowlą na planie prostokąta, nakrytą archaicznym dachem łamanym polskim, dwukondygnacyjnym. Ściany korpusu głównego wykonano z bali, z wyjątkiem przyziemia ściany zachodniej – zrębowe z lisicami. W wyniku remontu lisice przy ścianie południowej nie przebiegały na całej wysokości;