Młodzieniec wychodzi z tego jednak cało, gdyż w ostatniej chwili skacze do rzeki, a następnie zabija atakujących go bandytów Fouqueta. Dokonuje tego na oczach hiszpańskiej infantki, która właśnie przybyła do Paryża – jest ona pod wrażeniem rzekomego króla. Filip za radą Colberta wykorzystuje swoją chwilową władzę i publicznie ogłasza amnestię dla wszystkich więźniów w Bastylii, w tym czterech muszkieterów. Ci z pomocą Colberta dostają się do pałacu królewskiego i spuszczają solidne cięgi Fouquetowi, a następnie uciekają z Filipem, który z żalem opuszcza Marię Teresę – zdążył ją bowiem pokochać i to nie bez wzajemności. Piątka uciekinierów ukrywa się w oberży ślepego człowieka imieniem Bernard, dawnego przyjaciela muszkieterów. Tam też Filip prosi przyjaciół o wyjaśnienie swego fizycznego podobieństwa do króla. Jego opiekunowie wyjawiają mu, że jest on bratem bliźniakiem Ludwika XIV, ukrytym w Gaskonii przez Atosa, Portosa, Aramisa i d’Artagnana na polecenie swego ojca. Poza nimi jedynie Colbert oraz królowa matka wiedzieli o wszystkim, a od niedawna wie o tym również Fouquet.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piąty muszkieter (film 1979) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.