Oskar Zawadil (ur. 10 sierpnia 1891 w Rzeszowie, zm. 3 września 1939 pod Bukowcem) – major kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 10 sierpnia 1891 w Rzeszowie, w rodzinie Oskara Zawadila (1853–1916), pułkownika piechoty c. i k. Armii, i Jadwigi z Rychterów.. Był starszym bratem Wilhelma (ur. 14 lutego 1894 w Rzeszowie)., rotmistrza Wojska Polskiego.
W 1909 roku został powołany do zawodowej służby wojskowej w c. i k. Armii i wcielony do 3 Galicyjskiego Pułku Ułanów, który wówczas stacjonował w Wiedniu, a w 1910 został przeniesiony do Krakowa i Bielska. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: chorążego (1 września 1909), podporucznika (1 listopada 1911), porucznika (1 sierpnia 1914) i rotmistrza (1 listopada 1917).
Od 1919 był czynnym członkiem Towarzystwa Myśliwych w Rzeszowie.