Brat Julian (węg. Julianus barát, XIII w.) – dominikanin węgierski, podróżnik który odbył w latach 1235–1238 wyprawę do Europy Wschodniej.

Życiorys Dominikanin węgierski Julian został wysłany z kilkoma zakonnikami do Węgrów zawołżańskich w celu krzewienia chrześcijaństwa. Powołany był szczególnie do tej roli, ponieważ już poprzednio podjął daleką podróż za Wołgę. Jego podróż miała na celu odnalezienia nad górną Wołgą pobratymców węgierskich oraz ich chrzestAndrzej Feliks Grabski, W przeddzień najazdu mongolskiego na Europę – węgierskie kontakty z ludami Powołża 1231-1237, "Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego. Nauki humanistyczno-społeczne", seria I, z. 30 (1963), s. 33-59.. Julian nie odnalazł Węgrów na Kaukazie, wobec czego ruszył na północ i po przejściu miasta „Bunda” w ziemi „Vela” należącej do „Saracenów” (niezidentyfikowane – być może chodzi o Bułgarię Nadwołżańską i jej stolicę Bułgar Wielki) w niezidentyfikowanym miejscu nad „wielką rzeką Etil” (możliwe, że chodzi o dopływ Kamy – rzekę Biełą, która nosi podobnie brzmiące nazwy po tatarsku i baszkirsku) odnalazł całe pogańskie plemię mówiące po węgiersku i przechowujące legendę o odejściu ziomków na zachód. Po półrocznej podróży przez Ruś i Polskę Julian wrócił na Węgry pod koniec 1236.