Sikorsky S-69 (oznaczenie wojskowe XH-59) – amerykański śmigłowiec doświadczalny służący do przetestowania w praktyce nowego układu napędowego stworzonego w ramach tzw. koncepcji nacierających łopat/koncepcja łopaty nacierającej (Advancing Blade Concept – ABC).
Historia thumb|left|Sikorsky S-69 podczas lotu W 1964 roku Sikorsky rozpoczął prace nad technologią nowego napędu, który wykorzystywać miał koncepcję tzw. nacierających łopat (Advancing Blade Concept - ABC). Głównymi elementami ograniczającymi maksymalną prędkość lotu śmigłowców z klasycznym napędem do wartości rzędu 300 – 350 km/h jest wytrzymałość łopat wirnika i elementów mocujących ich do głowicy wirnika, które narażone są na działania potężnych sił odśrodkowych powstałych w wyniku ruchu obrotowego oraz zjawisko gwałtownego spadku siły ciągu wirnika i wzrostu oporu, do jakiego dochodzi po osiągnięciu dużej prędkości lotu. W klasycznym układzie wirnikowym, wirnik główny jest elementem tworzącym siłę nośną, ale również ją niwelującym. Gdy maszyna zwiększa prędkość końcówki łopat nacierających mogą osiągnąć i przekroczyć tak zwaną krytyczną liczbę Macha, a na końcówkach łopat powracających wzrasta ich kąt natarcia, co w konsekwencji może doprowadzić do ich przeciągnięcia i spadku siły nośnej.