W europejskiej edycji w czterech wyścigach trzykrotnie stawał na podium, w tym raz odniósł zwycięstwo i raz zdobył pole position i w rezultacie zdobył tytuł wicemistrzowski, natomiast w niemieckiej siedmiokrotnie brał udział w wyścigach, pięciokrotnie znajdował się na podium w trzykrotnie na najwyższym jego stopniu co poskutkowało szóstym miejscem w klasyfikacji. Natomiast w Formule König w dziesięciu wyścigach aż dziewięciokrotnie zostawał zwycięzcą i dzięki temu zdobył tytuł mistrza tej serii. W latach 1989–1990 brał udział w Niemieckiej Formule 3 w zespole WTS Racing, z którymi brał udział gościnnie także w Europejskiej Formule 3 i Grand Prix Makau, których nie ukończył. W pierwszym sezonie startów w niemieckiej edycji tej serii dwukrotnie zdobył zarówno pole position jak i zwycięstwo i siedem razy znajdował się na podium – w sumie zdobył 163 punkty i zajął trzecie miejsce. W drugim roku było jeszcze lepiej – na jedenaście wyścigów zwyciężył on pięciokrotnie, sześć razy zdobywał pierwsze pole, czterokrotnie ustanawiał najszybsze okrążenie i siedmiokrotnie meldował się na podium – to spowodowało, że zdobył mistrzostwo w Niemieckiej F3 mając 148 punktów wygrywając po drodze Grand Prix Makau.