Dzięki zabiegom Karmelitów i poparciu księżnej Teofili z Jabłonowskich Sapieżyny, uroczyście powrócił w 1760 roku do Białynicz, do nowego kościoła.
Po zbadaniu cudów dokonanych za przyczyną Matki Bożej Białynickiej przez specjalną komisję przysłaną przez biskupa wileńskiego Jana Zienkowicza, papież Benedykt XIV 13 kwietnia 1756 roku wydał bullę z zezwoleniem na koronację obrazu. Złote korony wykonano ze składek zbieranych w całej Rzeczypospolitej, a zwłaszcza od wielmożów litewskich Michała Radziwiłła i Jerzego Ogińskiego. Uroczystej koronacji obrazu dokonał biskup Smoleńska Jerzy Mikołaj Hylzen 20 września 1761 roku (inne źródła: 29 września).
W 1832 roku klasztor karmelicki został skasowany przez gubernatora mohylewskiego Michaiła Murawjowa i od tego czasu władze carskie prowadziły wśród ludności kraju nieustanną propagandę w celu wmówienia, że kościół powinien zostać wraz z cudownym obrazem przekazany Cerkwi prawosławnej. Ataki propagandowe władzy na świątynię będącą ostoją polskości i wiary na tych terenach, nasiliły się po rekoronacji obrazu 6 czerwca 1856 roku. 12/24 kwietnia 1876 roku, pod pretekstem rewizji w poszukiwaniu jakoby ukrytej broni, przedstawiciele władz carskich wkroczyli do kościoła i rankiem, gdy wierni przybyli na Mszę świętą, zastali odprawianą przy przenośnym, wojskowym ołtarzu liturgię prawosławną.