Został zawiadowcą powołanej 10 września 1925 spółki z o.o. „Providentia” w Katowicach. Został zaliczony przez Zbigniewa Landaua do oligarchii finansowej II RP w 1928 roku (z tym, że sam autor uważał swoje ustalenia za wstępne, nazywał je hipotezą roboczą i zastrzegał, że „Znacznie trudniej jest znaleźć potwierdzenie słuszności doboru określonych osób do grupy „oligarchów”. Brak bowiem istotnego elementu – określenia wielkości kapitałów własnych posiadanych przez poszczególne osoby”). Zasiadał wówczas we władzach sześciu spółek o łącznym kapitale 74,4 mln złotych. Pełnił funkcję dyrektora kopalni „Eminencja” w katowickiej dzielnicy Dąb, po czym w styczniu 1929 objął stanowisko starszego dyrektora kopalń, należących do koncernu Friedenshütte Sp. Akc. i Zakłady Przemysłowe Mikołaja hr. Ballestrema. W latach 30. był dyrektorem Zakładów Przemysłowych Mikołaja hr. Ballestrema Katowicach. Do 1939 był dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa „Godula SA Wirek. Kopalnie S. A. i O. T. A.” w Katowicach.