Karen Vilhelmine Lachmann (ur. 30 maja 1916 w Pekinie, zm. 30 września 1962 w Gentofte) – duńska florecistka, dwukrotna medalistka igrzysk olimpijskich i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.
Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskiej. Była zawodniczką kopenhaskich klubów FK Cirklen (1931-1936) i Trekanten (od 1937).
Na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku zajęła indywidualnie piąte miejsce. Po zakończeniu II wojny światowej wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku, zdobywając srebrny medal w turnieju indywidualnym. W rundzie finałowej wygrała pięć z siedmiu pojedynków i uplasowała się za Węgierką Iloną Elek a przed Austriaczką Ellen Preis. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Helsinkach zdobyła tym razem brązowy medal. W rundzie finałowej wygrała cztery z siedmiu pojedynków i uplasowała się za Włoszką Irene Camber-Corno i Iloną Elek. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, gdzie była szósta.