Józef Jałowy (ur. 27 grudnia 1885 w Skurowej, zm. 8 lutego 1954 w Rzeszowie) – duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, działacz społeczny.
thumb|Grobowiec rodziny Pabijanów i ks. Józefa Jałowego Życiorys Urodził się 27 grudnia 1885 roku w Skurowej (należącej do parafii Przeczyca). Był synem Jana i Marii z domu Nawracaj. W 1905 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Jaśle. 24 czerwca 1909 otrzymał sakrament święceń w Przemyślu. Posługiwał w Mościskach. W 1912 został przeniesiony z posady katechety w seminarium nauczycielskim w Rudniku nad Sanem na stanowisko zastępcy katechety w macierzystym jasielskim gimnazjum. Pracował także w I Gimnazjum w Rzeszowie. Podczas I wojny światowej nie otrzymawszy pierwotnie powołania do wojska, podjął studia na uczelni Höheres Priesterbildungsinstitut (pol. Wyższy Instytut Kształcenia Księży), następnie otrzymał powołanie do wojska i służył jako kapelan w Preszburg, był kapelanem na froncie (kurat polowy c. i k. armii) i jako kapelan rezerwowy posługiwał w Szpitalu Rezerwowym nr 2 w Jarosławiu. Ukończył studia teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego, w dniu 2 października 1916 uzyskując stopień naukowy doktora św. teologii. W 1917 zdał egzamin na proboszczów quoad scientiam solam.