W Bayreuth występowała jednak jedynie w mniejszych rolach u progu kariery: jako jedna z dziewcząt-kwiatów także w 1961 i 1962; w 1962 jako Woglinda (Złoto Renu, Zmierzch bogów); w 1960 jako pierwszy paź w Lohengrinie; a także w wykonaniu IX symfonii Beethovena w 1963 (dostęp 22 marca 2016); Großes Sängerlexikon podaje także rolę Ptaszka Leśnego (Zygfryd) w 1962..
W 1960 została przez Herberta von Karajana zaangażowana na stałe do Opery Wiedeńskiej, gdzie występowała przez 30 lat. W operze tej zadebiutowała jako Barbarina w Weselu Figara. Ponadto występowała gościnnie w teatrach operowych Niemiec (Hamburg, Monachium) oraz w Grazu. Do wczesnych ról w Wiedniu należały Pamina (Czarodziejski flet), Dydona (Dydona i Eneasz), Mimi (Cyganeria), Marcelina (Fidelio) i Cesarzowa (Kobieta bez cienia, 1964);