thumb|Model fragmentu przykładowego polimeru addycyjnego – polipropylenu Produkt reakcji, łańcuch kowalencyjnie związanych monomerów, jest polimerem. Najprostszym polimerem addycyjnym jest polietylen (PE), , który składa się z długich łańcuchów jednostek . Cząsteczki wielu polimerów zawierają liczne odgałęzienia, które są łańcuchami bocznymi wyrastającymi ze środkowych punktów głównego łańcucha.
W przemyśle tworzyw syntetycznych rozwinęła się produkcja polimerów addycyjnych otrzymywanych z licznych monomerów o ogólnym wzorze , w którym X oznacza pojedynczy atom (np. Cl w chlorku winylu, ) lub grupę atomów (np. w propenie). Z tych podstawionych alkenów otrzymuje się polimery o wzorze , do których zaliczamy poli(chlorek winylu) (PCW), i polipropylen, . Różnią się one wyglądem, sztywnością, przejrzystością i odpornością na czynniki atmosferyczne. Obecnie synteza tych polimerów zaliczana jest do grupy reakcji polimeryzacji łańcuchowej.
Przykładem polimeryzacji addycyjnej zaliczanej obecnie do poliaddycji jest reakcja otrzymywania poliuretanów w wyniku addycji dioli do diizocyjanianów: center|250px|Synteza liniowych poliuretanów