Helena Mier z domu Turkułł herbu Ostoja (ur. 9 czerwca 1837, zm. 22 sierpnia 1916 w Rzymie) – polska hrabina, właścicielka ziemska, działaczka charytatywna.
thumb|240px|Pałac Turkułłów-Comello we Lwowie Życiorys Rodzina była niepolskiego pochodzenia, nobilitowana na Sejmie 1676, w 1782 przyznano legitymę szlachecką jej 14 męskim przedstawicielom, a ich ostatni potomek (Feliks Turkułł) zmarł w 1885. Urodziła się 9 czerwca 1837. Pochodziła z rodziny Turkułł herbu Ostoja. Była córką Tadeusza z Zastawny (pan na Tarnopolu) i Heleny hr. Poletyło herbu Trzywdar. Była siostrą Felicji Comel. Legitymowała się tytułem hrabiny.
25 listopada 1857 została żoną Karola Miera (1832-1885). Po zmarłym mężu odziedziczyła dobra ziemskie i pod koniec XIX wieku była właścicielką ziemską (tabularną) majątków Derniów, Dobrotwór, Jasienica Polska, Jasienica Ruska, Kamionka (do 1894), Obydów, Ruda, Sielec, Pieńków, Stryhanka na obszarze ówczesnego powiatu kamioneckiego. Była też właścicielką Stawu Tarnopolskiego.
Była związana ze Lwowem, gdzie była przypisana do adresu ul. Majerowskiej 117. Brała regularny udział w balu polskim w Wiedniu. Zorganizowała własny pawilon na Wystawie Krajowej we Lwowie w czerwcu 1894.