3 października 1923 został przeniesiony ze zlikwidowanej Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 2 w Grudziądzu do batalionu szkolnego piechoty Nr 3 w Lidzie na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej podoficerów zawodowych, pozostając oficerem nadetatowym 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu. 31 marca 1924 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 85. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1924–1926 dowodził batalionem szkolnym piechoty nr 3 w Lidzie. W maju 1926 został przeniesiony do 18 pułku piechoty w Skierniewicach i wyznaczony na stanowisko kwatermistrza.
W październiku 1927 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów piechoty. Został dowódcą 25 batalionu odwodowego. 31 marca 1930 został przeniesiony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko asystenta. W styczniu 1931 został przeniesiony na stanowisko oficera placu w Katowicach. W 1932 był komendantem Placu Katowice. W czerwcu 1933 został przeniesiony do Komendy Miasta Warszawy. 30 marca 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I.