W 1971 wrócił do Nowego Jorku. W 1977 został profesorem kompozycji w Królewskim Konserwatorium w Liège. Wykładał również na uniwersytetach Yale’a, w Cincinnati, Buffalo, San Diego, w konserwatoriach w Hadze i Hochschule der Künste w Berlinie.
Miał sześcioro dzieci.
Twórczość Jego twórczość należy do II awangardy europejskiej, którą cechuje radykalizm estetyczny, przełamywanie tradycyjnych konwencji dzieła muzycznego i dążność do poszerzenia środków wykonawczych. Jego liczne kompozycje noszą lewicujące akcenty polityczno-społeczne. Szczególnie mocno akcentował swoje poglądy po obaleniu w Chile rządu Salvadore Allende (np. wariacje fortepianowe na temacie chilijskiej pieśni rewolucyjnej El pueblo unido jamás será vencido! ).
Szczególne miejsce w dorobku Rzewskiego zajmują utwory multimedialne z udziałem środków elektroakustycznych. Włączał on również do swej twórczości elementy improwizacji, happeningu, muzyki popularnej i awangardowego jazzu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Amerykańscy pianiści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Yale Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Kompozytorzy XXI wieku