Może zachodzić krzyżowanie.
Choć nie grozi im wyginięcie w niedalekiej przyszłości, liczebność ich populacji zmalała, głównie z powodu utraty i fragmentacji siedlisk. Ucierpiały zarówno ich miejsca rozrodu, jak i bogate w kryjówki naturalne siedliska lądowe. W Europie wszystkie gatunki objęto ochroną prawną, podobnie jak niektóre ich siedliska.
Systematyka Nazwę rodzajową Triturus wprowadził w 1815 polihistor Constantine Samuel Rafinesque, określając nią gatunek uznany za typowy Triturus cristatus (traszka grzebieniasta), opisany już wcześniej pod nazwą Triton cristatus przez Josephusa Nicolausa Laurentiego w 1768. Jednakże Karol Linneusz wykorzystał nazwę Triton już 10 lat wcześniej na określenie ślimaków morskich (obecnie Charonia), wobec czego potrzebna była inna nazwa rodzajowa na określenie traszek.
Przed końcem XX wieku do Triturus włączano większość europejskich traszek. Wykazano jednak jego polifiletyzm i przeprowadzono zasadniczą rewizję. Jego niektórych wcześniejszych przedstawicieli przeniesiono do trzech oddzielnych rodzajów: Lissotriton, Ommatotriton i Ichthyosaura.