W kolejnych latach wystawiała w kilku miastach: w Krakowie (1929-1935, na wystawie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych), w Katowicach (1931, na wystawie członków Zrzeszenia Żydowskich Artystów Malarzy i Rzeźbiarzy), w Tarnowie (1931, na wystawie prac ceramicznych w Muzeum Okręgowym), w Sosnowcu (1932, na wystawie prac członków grupy Niezależni). W 1934 roku uczestniczyła w Salonie oraz w Salonie Jesiennym, natomiast jej obraz pt. Tulipany był wystawiony w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1937 roku wystawiała swoje prace na pierwszym ogólnopolskim salonie rzeźby w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie. W listopadzie 1938 roku jej prace można było zobaczyć na wystawie Współczesnej Sztuki Kościelnej w sali Pavillon Martau w Luwrze w Paryżu, gdzie wystawiała "tchnieniem ludowości polskiej owiane figurynki i zespoły rzeźbiarskie: Szopka, Trzy Marie, Zwiastowanie, Ukrzyżowanie". Była wtedy stypendystką Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Styl Tworzyła głównie małe ceramiczne figurki oraz kompozycje majolikowe i rzeźby w kamieniu o tematyce religijnej, stylizowane figurki kobiece i dziecięce. Tworzyła również kafle i plakiety z płaskorzeźbą wypukłą przedstawiające postacie św. Franciszka i św. Krzysztofa. Prace sygnowała podpisem rytym: „H.