Ostatecznie Kandata sam doprowadził do swojego potępienia.
Inspiracja Pisząc Pajęczą nić, Ryūnosuke Akutagawa inspirował się bajką o cebuli z powieści Fiodora Dostojewskiego Bracia Karamazow oraz opowieścią z antologii przypowieści buddyjskich Karma: A History of Early Buddhism Paula Carusa z 1895 roku.
W bajce o cebuli z powieści Dostojewskiego zła kobieta zostaje wysłana do piekła. Jej Anioł Stróż mówi Bogu, że zrobiła ona w życiu jeden dobry uczynek: dała cebulę żebrakowi. Bóg prosi anioła, aby wziął cebulę i użył jej do wyciągnięcia kobiety z piekła. Aniołowi niemal się to udaje, lecz inni grzesznicy również chcą się uwolnić. Kobieta kopie ich mówiąc, że cała cebula należy do niej. W tym momencie cebula pęka i kobieta spada z powrotem w otchłań, gdzie pozostaje do dziś.
Z opowieści z antologii Carusa Akutagawa zaczerpnął postać Kandaty, czyli złego rabusia. Kandata nie znajduje tam jednak sposobu na ucieczkę z piekła, lecz dowiaduje się, że wszelkie dobre uczynki, jak np. ocalenie pająka, mogły mu pomóc zmartwychwstać.
Pajęcza nić w kulturze masowej