Zofia Maria Dembińska-Deszyńska (ur. 1905, zm. 8 grudnia 1989) – polska polonistka, nauczycielka, wiceminister oświaty ds. opieki nad dzieckiem, poseł do KRN i Sejmu PRL I kadencji, uczestniczka prac komisji ONZ, opracowującej Deklarację Praw Dziecka, działaczka społeczna czynna m.in. w TPD, współzałożycielka i wiceprezes Czytelnika.
Życiorys Przed II wojną światową Urodziła się na Wileńszczyźnie w burzliwym okresie wielkiego zrywu o podłożu społecznym i narodowym, którego konsekwencją było m.in. odzyskanie niepodległości Polski w roku 1918. W Wilnie skończyła szkołę podstawową i Gimnazjum Sióstr Nazaretanek, a następnie studiowała polonistykę na Uniwersytecie im. Stefana BatoregoNa tej samej uczelni studiował polonistykę Czesław Miłosz, o kilka lat młodszy od Zofii Dembińskiej i jej męża, Henryka.. Studia skończyła w roku 1933.
W wileńskim środowisku akademickim związała się z lewicową grupą, kierowaną przez Henryka Dembińskiego, przywódcą Wileńskiej Lewicy Akademickiej „Front”, z którym zawarła związek małżeński w roku 1936. Grupa wileńskiej lewicy została postawiona przed sądem, a Henryka Dembińskiego skazano na 4 lata więzienia.