Renald I (ur. ok. 1255 r., zm. 9 października 1326 r.) – hrabia Geldrii i Zutphen od 1271 r.
Życiorys Renald był jedynym synem hrabiego Geldrii Ottona II. Jego matką była druga żona Ottona, Filipa z Dammartin. W 1271 r. odziedziczył po ojcu hrabstwa Geldrii i Zutphen. Prawdopodobnie początkowo znajdował się pod dużym wpływem stryja Henryka, biskupa Liège. Gdy ten ostatni został w 1274 r. pozbawiony urzędu, zajął Montfort, gdzie sprawował praktycznie samodzielną władzę.
W 1276 r. Renald ożenił się z Ermengardą, jedynym dzieckiem księcia Limburgii i dziedziczką Walrama IV. Jednak wkrótce po śmierci Walrama zmarła także bezpotomnie Ermengarda. Renald próbował utrzymać księstwo Limburgii, jednak wybuchła długotrwała wojna o sukcesję limburską, w którą zaangażowali się liczni władcy dolnoniemieccy (po stronie Renalda – m.in. arcybiskup Kolonii Zygfryd z Westerburga i hrabia Luksemburga Henryk VI). Głównym konkurentem Renalda był książę Brabancji Jan I, który odkupił prawa do Limburgii od bratanka zmarłego Walrama, hrabiego Bergu Adolfa V.