Gawriił Iljicz Miasnikow (ros. Гаврии́л Ильи́ч Мяснико́в, ur. we wsi Bieriozowka w guberni kazańskiej, zm. 16 listopada 1945 w Moskwie) – rosyjski rewolucjonista, publicysta, funkcjonariusz Czeki.
Życiorys W 1900 ukończył 4 klasy szkoły rzemieślniczej, pracował jako ślusarz w fabryce armat w Permie, w maju 1905 wstąpił do partii eserowskiej, z której we wrześniu 1905 wystąpił. W 1906 wstąpił do partii bolszewickiej SDPRR, 10 czerwca 1906 został aresztowany przez carskie władze i skazany na 2 lata i 8 miesięcy katorgi zamienione na zesłanie do wschodniej Syberii, skąd w 1908 zbiegł. W 1909 został ponownie aresztowany (pod fałszywym nazwiskiem Agapit Miaczkow), 1910 ponownie zbiegł, w grudniu 1910 aresztowany po raz trzeci (po fałszywym nazwiskiem Nestor Popow), 1911 zwolniony z aresztu pod nadzór policji, skąd zbiegł. W 1913 aresztowany po raz czwarty (w Baku) i skazany na 6 lat katorgi w więzieniu w Orle, 16 marca 1917 amnestionowany po rewolucji lutowej, wrócił do Permu i został tam przewodniczącym Rady Motowilichińskiej i przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Rady Deputatów Robotniczych, a następnie członkiem WCIK i komisarzem dywizji. W 1918 był zastępcą przewodniczącego permskiej gubernialnej Czeki, pełniąc to stanowisko w nocy z 12 na 13 czerwca 1918 zamordował wielkiego księcia Michała, brata cara Mikołaja II.