wówczas zwrócił się do amerykańskiego konsula z prośbą o wzięcie pod swoją protekcję. Został skierowany do obozu koncentracyjnego w rejonie Tuluzy, skąd w sierpniu 1943 zbiegł, zamieszkał w Paryżu pod cudzymi dokumentami. Po wyzwoleniu Paryża w sierpniu 1944 pracował jako ślusarz w fabryce; otrzymał wówczas propozycję od ambasady ZSRR propozycję powrotu do ojczyzny, co uczynił 18 grudnia 1944. Jednak 17 stycznia 1945 został aresztowany przez NKWD i poddany śledztwu, a 24 października 1945 skazany przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci przez rozstrzelanie; wyrok wykonano 16 listopada 1945. Pośmiertnie, 25 grudnia 2001 został zrehabilitowany przez władze Federacji Rosyjskiej.
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) http://www.sakharov-center.ru/asfcd/auth/?t=page&num=1 (ros.) http://www.sakharov-center.ru/asfcd/auth/?t=author&i=730 (ros.) Simon Sebag Montefiore, Rzeź carskich niewiniątek, w: Nasza Historia, nr. 4 (29), 2016, s. 69.
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Funkcjonariusze Czeki Kategoria:Rosyjscy komuniści Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Więźniowie więzienia w Orle (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie