Wilhelm miał awanturniczy charakter. Kilkukrotnie uczestniczył w wojnach prowadzonych przez zakon krzyżacki, wyprawił się także przeciwko piratom północnoafrykańskim. W 1386 r. rozpoczął wojnę z Brabancją. To wywołało wielką wyprawę francusko-burgundzką przeciwko ojcu Wilhelma, księciu Jülich, którego podejrzewano o nakłanianie syna do wystąpień przeciwko Brabancji.
W 1393 r. zmarł ojciec Wilhelma i ten odziedziczył także księstwo Jülich. W kolejnych latach Wilhelm kolejno zakończył liczne prowadzone konflikty z sąsiadami, m.in. w 1399 zawarł pokój z Brabancją. Zaczął wówczas odgrywać znaczniejszą rolę w sprawach ogólnoniemieckich, popierając tracącego wówczas tron niemiecki króla Wacława IV Luksemburskiego – m.in. blokując drogi do Akwizgranu zapobiegł w 1400 koronacji królewskiej jego konkurenta Ruprechta Wittelsbacha. Wspierał także księcia orleańskiego Ludwika w jego walce z Burgundczykami i Anglikami.
Nie pozostawił po sobie żadnych żyjących potomków, w związku z czym trony książęce w Geldrii i Jülich objął jego młodszy brat, Renald. Został pochowany w kościele kartuzów w Arnhem.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Geldrii Kategoria:Władcy Jülich Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1402