Od 13 stycznia 1919 był szefem Sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego w Siedlcach, od 5 czerwca 1919 kierownikiem referatu i w/z naczelnikiem Wydziału w Departamencie i Mobilizacyjno-Organizacyjnym MSW, podczas wojny polsko-bolszewickiej od 5 października 1919 do 1 lipca 1920 kierownikiem Wydziału w Oddziale IV NDWP, szefem Oddziału II w 3 Armii, od 20 sierpnia 1920 szefem Oddziału II w 6 Armii. Został awansowany do stopnia majora SG piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Był szefem ekspozytury Oddziału II ND we Lwowie, powstałej w połowie marca 1921.. W połowie 1921 uczestniczył w III powstaniu śląskim. Ukończył I Kurs Doszkolenia od 1921 do 1922 w Wyższej Szkole Wojennej uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. W 1923, 1924 był przydzielony do 51 pułku piechoty w garnizonie Brzeżany, w tym jako oficer nadetatowy tej jednostki w 1924 służył w Oddziale I Sztabu Generalnego. 3 maja 1926 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 33. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza był I oficerem sztabu 3 Brygady Ochrony Pogranicza. W 1928 był zastępcą dowódcy 65 pułku piechoty w Grudziądzu. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Powiat na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta.