Formował oddziały Armii Czerwonej na Ukrainie, w Donbasie i na Uralu, w czerwcu 1918 przedstawiciel Komisariatu do Spraw Wojskowych na Froncie Wschodnim, od 11 listopada 1918 do 22 lutego 1919 był członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 3 Armii Frontu Wschodniego, w czerwcu-lipcu 1919 dowódcą Specjalnego Korpusu Ekspedycyjnego nad Donem. Od lipca do września 1919 był członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Specjalnej Grupy Wojsk Wasilija Szorina, od 1 października do 14 grudnia 1919 członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Południowo-Wschodniego, a od 12 stycznia 1920 do 29 maja 1921 członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Kaukaskiego, później był pracownikiem administracyjno-gospodarczym.
Od 30 listopada 1923 do 2 lutego 1926 przewodniczący Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR, od stycznia 1926 do lutego 1928 przedstawiciel handlowym (torgpred) ZSRR w Finlandii, a od 1930 do czerwca 1937 przewodniczący Głównego Komitetu Koncesyjnego przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR.
W okresie wielkiej czystki 21 czerwca 1937 został aresztowany przez NKWD. 15 marca 1938 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu o udział w organizacji kontrrewolucyjnej.