Został dokooptowany do Odeskiego Komitetu SDPRR(b), podczas rewolucji październikowej brał udział w zbrojnym przewrocie i ustanowieniu władzy bolszewickiej w Odessie, w marcu 1918 był delegatem na VII Zjazd RKP(b), na którym głosował za ratyfikacją traktatu brzeskiego. W maju 1918 był wyjazdowym instruktorem KC RKP(b), w czerwcu 1918 został dowódcą oddziału specjalnego przeznaczenia i skierowany do walki z Korpusem Czechosłowackim, wiosną 1919 brał udział w pracach ustanowionej właśnie Bawarskiej Republiki Rad, po obaleniu której przybył do Lipska, później brał udział w konferencjach partyjnych w Magdeburgu, Halle, Hamburgu i Bremie.
W listopadzie 1919 brał we Frankfurcie udział w organizacji i pracach konferencji Zachodnioeuropejskiego Sekretariatu (Biura) Kominternu pod pseudonimem Albrecht, uczestniczył w działaniach Kominternu w Niemczech, Austrii i Francji, 19 stycznia 1921 został na krótko aresztowany wraz z żoną. W lipcu 1921 wrócił do Moskwy i został zastępcą Zarządzającego Sprawami Komitetu Wykonawczego Kominternu, 1921–1922 był przedstawicielem Komitetu Wykonawczego Kominternu w Estonii, 1924–1925 instruktorem jekaterynosławskiego gubernialnego komitetu RKP(b), potem został instruktorem Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wykonawczego Kominternu, następnie kierownikiem Wydziału Kontaktów Międzynarodowych.