Księstwo łęczyckie (1138–1144) Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi 1138–1144 Salomea żona Bolesława III Krzywoustego Oprawa wdowia wedle testamentu Bolesława III Krzywoustego. 1144 księstwo łęczyckie powróciło do dzielnicy senioralnej
W latach 1144–1231 prowincja łęczycka (obejmująca kasztelanie: łęczycką, sieradzką, spicymierską, rozpierską, wolborską, skrzyńską, żarnowską i małogoską) należała do dzielnicy senioralnej.
Księstwo sieradzkie i księstwo łęczyckie (1231/1247–1327) W 1231 Konrad I mazowiecki wyłączył Łęczycę i Sieradz z księstwa krakowskiego i włączył do swojego księstwa. Jego syn Kazimierz I kujawski stał się pierwszym samodzielnym księciem tych ziem. Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi(Kursywą oznaczono władztwa z innych dzielnic) 1231–1247 Konrad I mazowiecki syn Kazimierza II oraz wnuk Bolesława Krzywoustego i Salomeiwspółrządca z bratem Leszkiem I do 1200 od 1200 – samodzielny książę mazowiecki i książę kujawski 1229–1231 i 1241–1243 – książę krakowski od 1231 odłączył Sieradz i Łęczycę z księstwa krakowskiego w 1239 lub 1243 – na skutek jego klęsk w walce o dzielnice sandomierską i krakowską, księstwo łęczyckie utraciło na rzecz prowincji sandomierskiej trzy kasztelanie zapiliczańskie (zlokalizowane po prawej stronie Pilicy): żarnowską, skrzyńską, małogoską 1247–1261/1267 Kazimierz I