Prčanj (cyr. Прчањ, wł. Perzagno) – miasto w Czarnogórze, w gminie Kotor. W 2011 roku liczyło 1128 mieszkańców.
Położenie Prčanj leży na północno-wschodnim wybrzeżu półwyspu Vrmac, nad Zatoką Kotorską, ok. 5 km od samego Kotoru. Góruje nad nim od południa najwyższy szczyt półwyspu – Sveti Ilija (766 m n.p.m.).
Historia Teren ten był zamieszkany już w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Od XVI w. była tu osada żeglarzy, których okręty pływały po całym Adriatyku. W miejscowości zachowało się z tych czasów kilka starych, kamiennych domostw. Od początków XVII w. tutejsi armatorzy uzyskali praktycznie monopol na przewóz państwowej i prywatnej poczty Republiki Weneckiej, kładąc tym podstawy pod późniejszą organizację poczty oraz ruchu pasażerskiego w basenie Adriatyku. Ich szybkie statki kursowały regularnie do 1804 r. m.in. na liniach Wenecja – wyspa Korfu oraz Kotor – Zadar. W XVIII i XIX w. istniało w Prčanju kilka prywatnych szkół morskich. Zamożni właściciele statków i kapitanowie budowali tu swoje domostwa w formie rozległych willi i pałacyków, licznie zdobione malowidłami i rzeźbami, wyposażone w piękne meble i bogate biblioteki, oraz fundowali kościoły. Kres prosperity przyniósł koniec XIX w. z dominacją parowców oraz rozwojem linii kolejowych. Jeszcze jednak w latach 50. XX w. w tutejszym porcie cumowało ok.