Mondino de’ Luzzi, Raimondino dei Liucci, Mundinus (ur. ok. 1270 w Bolonii, zm. ok. 1326 tamże) – włoski lekarz i anatom, którego Anathomia Mundini była pierwszym napisanym w Europie od czasów starożytnych podręcznikiem całkowicie poświęconym anatomii i opartym na wynikach sekcji zwłok ludzkich. Nazywany bywa „Odnowicielem anatomii”.
Mondino otrzymał wykształcenie medyczne na uniwersytecie w Bolonii, a po ukończeniu studiów pogłębiał wiedzę z zakresu anatomii, jednocześnie wykładając anatomię i chirurgię na uniwersytecie oraz praktykując medycynę i chirurgię.
Pierwszy ponownie wprowadził systematyczne nauczanie anatomii do programu studiów medycznych (przez wiele stuleci przedmiot ten był nieobecny) oraz aleksandryjską praktykę sekcji zwłok (kojarzoną z Herofilosem) podczas wykładów i innych pokazów publicznychWłaściwą sekcję przeprowadzał balwierz-chirurg, podczas gdy Mondino czytał tekst (Galena bądź jakiegoś innego komentatora). Goody: Renesans. Czy tylko jeden? Czytelnik, Warszawa, 2012, s. 77..