II wojna światowa Po przybyciu do Europy w 1943 początkowo walczył jako zwiadowca 103. Dywizji Piechoty. Przed każdą walką malował ciało pod mundurem w czerwone pasy, stanowiące barwy wojenne swojego plemienia, a dla ochrony przed zranieniem pod hełmem nosił święte orle pióro pomalowane na żółto. W czasie walki w Europie dokonał czterech czynów, dzięki którym – podobnie jak jego dziadek – uzyskał status wodza wojennego.
Aby zostać wodzem wojennym, należało: dotknąć żywego wroga, nie zabijając go, zdobyć jego broń, przeprowadzić udany atak i porwać jego konia. Czynów tych dokonał, pokonując w walce wręcz i rozbrajając niemieckiego żołnierza, dowodząc oddziałem, który pod ogniem nieprzyjaciela przeniósł ładunki wybuchowe, przy pomocy których wysadzono niemiecką pozycję umocnioną na Linii Zygfryda. Joe Medicine Crow uprowadził też pięćdziesiąt koni ze stajni batalionu SS, sprostając tym samym wymogom godności wodza wojennego. Był ostatnim wodzem wojennym ze swojego plemienia.
Za walkę we Francji otrzymał amerykańskie i francuskie odznaczenia za odwagę.